Ouderen in de Krajina

De Krajina is een volledig vergeten gebied in Kroatië gelegen tegen de westelijke grens van Bosnië. Door de burgeroorlog zijn veel bewoners gevlucht en zijn in hoofdzaak alleen de ouderen weer terug gekomen. Voorheen woonden er meer dan een half miljoen mensen, nu zijn dat er hooguit 60.000 (slechts 12%).

Toen de mensen van stichting De Drie Engelen in Slavonski Brod in de zomer van 2013 aangaven, dat het niet meer nodig was grote ladingen hulpgoederen te brengen, alleen de vraag naar specifieke hulpgoederen bleef bestaan, was dat natuurlijk een goed teken. De Balkanoorlog is dan ook al 18 jaar achter de rug. Toch was het vreemd voor ons, want we hadden het wel zo’n 12 jaar gedaan, 2 of 3 transporten per jaar. We waren eraan gewend geraakt goederen te verzamelen, op te slaan en weg te brengen.

We besloten als eerste om vooral goede kleding, linnengoed e.d. te blijven inzamelen – we hebben veel trouwe gevers – want daarmee kunnen we vooral de bevriende stichting Promotie uit Heerhugowaard weer blij maken, die zoveel goeds in Roemenië en Bulgarije doet.

Daarnaast besloten we onze hulpverlening deels te verleggen. We hoorden via een bevriende relatie van één van ons, dat zijn zoon René Pronk in 2013 naar de Krajina was vertrokken, samen met zijn vrouw Helga en zoontje Dieter. René was jarenlang predikant bij het Leger des Heils in Nederland. Hij had voor zichzelf besloten zijn werk buiten de kerkmuren in Kroatië voort te zetten.
Hij bezoekt nu samen met Zorica Jambrovic in drie verschillende gebieden in Kroatië de ouderen en eenzamen. De situatie in Glina is het meest zorgwekkend en primitief. De wegen in dit gebied zijn zeer slecht en de mensen wonen erg afgelegen. Dit gebied heeft ook het meest te lijden gehad in de laatste burgeroorlog. Momenteel ontvangen in totaal zo’n 60 mensen in de Krajina een voedselpakket dat zorgvuldig wordt samengesteld bij Helga en René thuis.
De winters zijn veelal heftig, koud en veel sneeuw. Dan worden er dekens en kleding uitgedeeld en hout voor de kachel gekocht om de winter door te komen. Armoede is erg, maar eenzaamheid is nog erger zeggen ze zelf. Voor de ouderen zijn daarom die bezoekjes het meest kostbare wat hen kan overkomen. Ze wonen soms moederziel alleen en op erg afgelegen plaatsen.

Wat we voor zowel de ouderen als René en de zijnen konden gaan betekenen, was eerst nog niet duidelijk. Zijn vader zei: ‘ga gewoon maar eens mee om het te ervaren’.

Begin januari zijn vier mensen van Humaned voor het eerst met René en Zorica op stap geweest. Van deze indrukwekkende reis is door bestuurslid Marina Molenaars een reisverslag gemaakt (zie bij het reisverslag van januari 2014).
In juni zijn opnieuw vijf Humaned-ters met hen op bezoek geweest bij zo’n 25 ouderen en twee hulpbehoevende gezinnen. Het weer was toen wel een stuk beter dan in januari.

Het voelt goed om met hen op stap te gaan. We gaan ermee door, in december 2014 gaan we weer hun kant op! We gaan dan de ouderen verrassen met een kerstpakket. Deze krijgen we weer mee van een trouwe sponsor uit Heerhugowaard. Ook brengen we wat specifiekere goederen voor ons mee. We leren ze al wat beter kennen en weten nu van diverse mensen de maten, zodat we goede kleding, schoenen en jassen kunnen meebrengen. De moeder van Marina is bezig jasschorten te maken om daar weg te geven, want ook daar is behoefte aan! We kijken echt uit naar het volgende bezoek.
Tevens zijn onze bezoeken een steuntje in de rug voor René en Helga, Zorica en haar man Nenad.
Je zal het maar doen, elke week in de ‘bushbush’ al die ouderen opzoeken! We hebben er veel bewondering voor gekregen en proberen ons steentje te gaan bijdragen.

Krajina_3

Krajina_2 Krajina_1